Rozdzielczość, proporcje, papier i typowe błędy przy druku zdjęć z telefonu. Co da się wydrukować w dużym formacie, a co tylko jako 10x15 - i dlaczego.
Zdjęcie, które świetnie wygląda na ekranie telefonu, po wydruku potrafi rozczarować: ucięte głowy, szarawe kolory, „kostka" zamiast ostrości. Prawie nigdy nie jest to wina aparatu. Winne są proporcje kadru, cyfrowy zoom albo plik, który po drodze przeszedł przez komunikator. Wszystko to da się sprawdzić przed zamówieniem odbitek.
Trzy sposoby druku
- Automat w drogerii lub punkcie foto. Odbitki od ręki, bez czekania. Dobre do kilku zdjęć „na już"; kadrowanie i kolory ustawia się jednak na małym ekranie i w pośpiechu.
- Laboratorium online. Większy wybór formatów i papierów, spokojne kadrowanie na własnym telefonie lub komputerze, zwykle niższa cena przy większej liczbie zdjęć. Trzeba poczekać na przesyłkę.
- Drukarka domowa. Wygodna, ale przy zdjęciach najdroższa w przeliczeniu na odbitkę, a trwałość wydruku mocno zależy od tuszu i papieru.
Rozdzielczość po ludzku
Do druku liczy się liczba pikseli, a nie „waga" pliku w megabajtach. Punktem odniesienia jest 300 pikseli na cal - przy takiej gęstości odbitka oglądana z bliska jest w pełni ostra. Duże formaty ogląda się z większej odległości, więc wystarcza im około połowy tej wartości.
| Format odbitki | Bardzo dobra jakość | Rozsądne minimum |
|---|---|---|
| 10 × 15 cm | ok. 1200 × 1800 px | ok. 600 × 900 px |
| 20 × 30 cm | ok. 2400 × 3600 px | ok. 1200 × 1800 px |
| 30 × 45 cm | ok. 3600 × 5400 px | ok. 1800 × 2700 px |
| 50 × 70 cm | ok. 5900 × 8300 px | ok. 3000 × 4200 px |
Typowe zdjęcie z telefonu ma 12 megapikseli, czyli około 3000 × 4000 pikseli. To oznacza bardzo dobrą jakość do formatu 20 × 30 cm, dobrą przy 30 × 45 cm i wystarczającą na plakat 50 × 70 cm oglądany z kilku kroków. Dobra wiadomość: pikseli zwykle nie brakuje.
Brakuje ich w trzech sytuacjach: po użyciu cyfrowego zoomu, po mocnym wykadrowaniu fragmentu i wtedy, gdy plik nie jest oryginałem. Wymiary w pikselach sprawdzicie w informacjach o zdjęciu w galerii telefonu.
Proporcje, czyli dlaczego druk ucina głowy
Telefon fotografuje domyślnie w proporcjach 4:3. Klasyczna odbitka 10 × 15 cm ma proporcje 2:3 - jest wyraźnie bardziej wydłużona. Żeby zdjęcie wypełniło papier, trzeba odciąć pasek z dłuższych boków kadru, czyli przy zdjęciu pionowym górę i dół. Automat robi to sam i zwykle od środka, dlatego giną czubki głów i stopy.
- Wykadrujcie sami. W edycji zdjęcia ustawcie proporcje 2:3 (albo 3:2 dla poziomego) i zdecydujcie, co ma zniknąć.
- Wybierzcie format 4:3, na przykład 10 × 13 lub 15 × 20 cm - wiele laboratoriów ma takie w ofercie.
- Zamówcie druk z białą ramką („dopasuj do papieru") - całe zdjęcie zostaje, a po bokach pojawia się margines.
- Na przyszłość: fotografujcie z zapasem wokół głów. Ciasny kadr na ekranie wygląda efektownie, ale nie zostawia nic do przycięcia.
Proporcje zdjęcia można też zmienić w aparacie przed zrobieniem zdjęcia - gdzie tego szukać, opisałem w poradniku jak ustawić aparat w telefonie.
Co na ekranie wygląda dobrze, a po wydruku źle
- Zdjęcia z ciemnych wnętrz i trybu nocnego. Ekran świeci, papier nie - cienie na odbitce są ciemniejsze, a wygładzone przez telefon szczegóły wyglądają jak akwarela.
- Mocne filtry i wyostrzanie. Na papierze widać jasne obwódki wokół krawędzi i nienaturalną skórę.
- Tryb portretowy. Błędy programowego rozmycia przy włosach, okularach i uszach są niewidoczne na małym ekranie, a w formacie 30 × 45 cm rzucają się w oczy.
- Zdjęcia oglądane przy maksymalnej jasności ekranu. Odbitka prawie zawsze wyjdzie ciemniejsza. Zmniejszcie jasność telefonu do połowy - jeśli zdjęcie nadal wygląda dobrze, wydruk też będzie.
Zdjęcia z komunikatorów i zrzuty ekranu
- Messenger i WhatsApp zmniejszają zdjęcia podczas wysyłania. W WhatsAppie da się wysłać zdjęcie jako dokument lub w wyższej jakości, ale najpewniejszy jest oryginał: link do albumu w chmurze, AirDrop, e-mail z załącznikiem „w rzeczywistym rozmiarze" albo kabel.
- Zrzut ekranu ma rozdzielczość ekranu, nie zdjęcia - a do tego często paski aplikacji. Nadaje się co najwyżej na małą odbitkę.
- Zdjęcia zapisane z mediów społecznościowych są mocno skompresowane. 10 × 15 cm to dla nich zwykle górna granica.
Jeśli najlepsze zdjęcie z rodzinnej uroczystości zrobił ktoś inny, poproście o oryginalny plik. Wersja z rodzinnej grupy na komunikatorze to nie to samo zdjęcie.
Papier błyszczący, matowy czy satynowy
- Błyszczący daje najmocniejsze kolory i głęboką czerń, ale odbija światło i zbiera odciski palców. Dobry do zdjęć wakacyjnych oglądanych w ręku.
- Matowy jest spokojniejszy, nie odbija lamp i okien, lepiej wygląda pod szkłem. Naturalny wybór do portretów i do ramek.
- Satynowy (bywa nazywany półmatem, silkiem lub lustre) to kompromis: żywe kolory bez lustrzanych odblasków.
Ściana ze zdjęć - jak ją zaplanować
- Jedna obróbka: wszystkie zdjęcia kolorowe w podobnej tonacji albo wszystkie czarno-białe. Mieszanka filtrów z kilku lat wygląda chaotycznie.
- Jedna rodzina ramek: ten sam kolor lub materiał, różne mogą być tylko rozmiary.
- Próba na sucho: ułóżcie ramki na podłodze albo wytnijcie z papieru szablony w ich rozmiarze i przyklejcie taśmą malarską do ściany. Wiercić zaczyna się dopiero wtedy, gdy układ podoba się przez dwa dni.
- Wysokość: środek całej kompozycji mniej więcej na wysokości oczu, czyli około 150 cm od podłogi.
A zdjęcia z sesji u fotografa?
Pliki z sesji mają duży zapas rozdzielczości i są już obrobione, więc drukuje się je łatwiej niż zdjęcia z telefonu. Warto pamiętać o dwóch rzeczach: nie nakładać na nie dodatkowych filtrów i wyłączyć w laboratorium opcję automatycznej korekty kolorów, która potrafi zmienić gotową obróbkę. Przy większej liczbie zdjęć zamiast luźnych odbitek lepiej sprawdza się album - nie ginie w szufladzie.
Jak wybrać kadry warte wydruku, opisałem we wpisie jak wybrać zdjęcia z sesji. A zanim cokolwiek usuniecie z telefonu po wydrukowaniu, przeczytajcie poradnik o kopii zapasowej zdjęć. Macie zdjęcia z naszej sesji i nie wiecie, jaki format wybrać na ścianę? Napiszcie - podpowiem.